Eskiden evet diyemezdim, halime şükrederdim, işte sevdiklerim var derdim.
Şimdi demiyorum.
Diyemiyorum.Ne oluyor bana.
Yaşlanıyor muyum?
Yoksa buna büyümek mi diyorlar.
Farklı bir yaşam, farklı insanlar, farklı kültürler.
Anılar farklı, stilin farklı.
Daha iyi bir yaşamı istiyorsam şu ankinden memnun değilim anlamına mı geliyor,
Ama aslında gayet iyi bir hayatım var.
Belki de sıkılmışımdır, evet evet kesin sıkıldım ben.
Belki yeni bir saç kesimi,
Yeni elbiseler iyi gelecek bana.
Hatta yeni bir sevgili, yeni hisler, başlangıçlar.
[ Şuan bir sevgilimin olmaması yeni olmasını engellese de işi kolaylaştıracaktır ]
Dostlarımın sayısını azaltmalı mıyım.O kadar çok gereksiz insan var ki hayatımda.
Çevremi de yenilemeliyim, odamı düzenleyebilirim, yeni dostlar edinebilirim.
Sanırım gerçekten de sıkılmışım ben
Bu hayatta değer verdiklerimin sayısı azaldıkça
sıkıntı katsayım da büyüyor .
En iyisi ben bir balkona çıkıp temiz hava alayım.
Özgürüm dedikçe boka batıyorum zaten.
Ah ulan ah... Bir değiştirebilsek, değişebilsek... Gereksizleri eleyip sağlam adımlar atabilsek. Bizi gerçekten anlayan bir sevgili bulabilsek.
YanıtlaSilvalla söylediklerin uzaklardan göz kırpıyor bize.
YanıtlaSilAma çok uzaktalar...
O düşünceler beni o kadar sardıki hayatımdaki tüm gereksizleri çıkardım. Rahatım mutluyum. Geçmişimden gelen tek şey hala geçmişimle hesaplaşmak.. Umarım sende seni mutlu edecek olan adımı atarsın
YanıtlaSilMehmet Akif Bebeğin ziyaretçisi yine geldi. Fakat pencere camı kapalı olduğu için, camda nöbet bekledi. Bebek ile kedi arasındaki garip iletişim onların arasında derin bir arkadaşlığı simgeliyordu. (Resmi tıklayarak gerçek boyutunda görebilirsiniz.) http://mefkuremiz.blogspot.com/ Gerçek öyküyü okumak için bir önceki kayıttaki "Bir anne, bir bebek, bir de kedicik" adlı yazıyı da okumalısınız.
YanıtlaSil